Στην αρχαία Ελλάδα χρησιμοποιούνταν οι όροι ορειβατείν με την έννοια της ανάβασης, κρημνοβατείν με αυτήν της αναρρίχησης και πετροβατείνμε αυτή της αναρρίχησης σε βράχο ή χιόνι.

Εκτός αυτών των εννοιών,  χρησιμοποιούσαν τον όρο ορειβασία ή ορειβάσεια για να ορίσουν την θρησκευτική τελετή κατά την οποία οι συμμετέχοντες ανέβαιναν στα βουνά για να βρεθούν σε ιερούς τόπους.

Οι λόγοι λοιπόν  που ανέβαιναν οι άνθρωποι στα βουνά  από την αρχαιότητα ως σήμερα, είναι πολλοί. Για να καλύψει τις βασικές βιοτικές του ανάγκες (κυνήγι, υλοτομία, βοσκή, κ.ά) ο άνθρωπος ανέβηκε   στα βουνά. Οι κάτοικοι των ορεινών περιοχών διέσχιζαν τα βουνά για τις εμπορικές συναλλαγές τους. Μιά άλλη αιτία διάσχισης  βουνών αποτελούσε ο πόλεμος (Μ. Αλέξανδρος κ.ά.) .Το δέος για τα ψηλά βουνά οδήγησε τον άνθρωπο στην ανέγερση ναών ,ιερών και βωμών πάνω στα βουνά και ανέβαινε για θρησκευτικές τελετές προς εξευμενισμό των θεών που κατοικούσαν σε αυτά. Ανέβαιναν επίσης για επιστημονικούς σκοπούς (παρατηρήσεις ήλιου, ηφαιστείων ,κ.ά).

Όλοι  οι παραπάνω λόγοι για πολλούς αιώνες ήταν οι μοναδικοί που ωθούσαν τους ανθρώπους στην ανάβαση ή διάσχιση των βουνών .Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης εν γένει πολλοί από αυτούς εξέλειπαν και σήμερα λοιπόν υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι ,οι ορειβάτες, που ανεβαίνουν τα βουνά για τελείως διαφορετικούς λόγους .Τα ανεβαίνουν κατά κύριο λόγο από περιέργεια που οδηγεί σε διάθεση εξερεύνησης ή κατάκτησης και καθυπόταξης των δυσκολιών που παρουσιάζει το βουνό. Η ευχαρίστηση που απορρέει από την σωματική αυτή άσκηση , προσφέρει στους ορειβάτες πνευματική ξεκούραση και ευεξία.

Εκτός της αλλαγής των λόγων της ανάβασης, έχουμε μεγάλες αλλαγές και στον τρόπο ένδυσης και στην τεχνική που χρησιμοποιούν οι ορειβάτες για την ανάβαση. Στην αρχαιότητα η ενδυμασία ήταν ανάλογη με τον σκοπό της ορειβασίας (ιερές τελετές , εμπόριο πόλεμος κ,ά) .Στο τέλος του 19ουκαι στην αυγή του 20ου αι. τα κουστούμια, τα κρινολίνα και τα περίεργα καπέλα ήταν το ένδυμα των ορειβατών. Σήμερα η ορειβασία  απαιτεί ειδικό ορειβατικό ένδυμα και εξοπλισμό. Κάποιον υποτυπώδη εξοπλισμό χρησιμοποιούσαν και σε παλαιότερες εποχές ο οποίος σήμερα έχει αλλάξει, π.χ.  τα κυκλόποδα των Βυζαντινών έγιναν ρακέτες χιονιού, οι ξύλινοι πάσσαλοι των Μακεδόνων έγιναν καρφιά αναρρίχησης  κ.ά.

Νομίζω ότι γίνεται κατανοητό ότι η ορειβασία δεν είναι ζήτημα μιας εποχής αλλά ακολουθεί τον άνθρωπο από την εμφάνιση του στην γη.

 

 

 

Πηγές: άρθρο Ν. Νέζη στο www.oreivatein.gr